11 Ocak 2011 Salı

Nokta


Nokta: “Çok sıkıldım!” diye mırıldandı.
Hep sonuncu olmaktan sıkılmıştı nokta, virgül de arada kalmaktan.
“Bir kez de olsa , ben başta olmak istiyorum . dedi.
Virgül: “Dostum!” dedi. “Kurallar var, sınırlar var etrafımızda. Duvarları yıkmak, kırmızı çizgileri yok etmek, sınırları kaldırmak gerek öncelikle.”
Nokta: “Kaldıralım o zaman” dedi.
Virgül: “Kolay değil o kadar.”
Nokta: “Zorluk bunun neresinde?” diye sordu.
Virgül: “Sisteme çomak sokmakta. Aslında çok kolay ama asıl sorun ilk adımı atmakta.”
Nokta:“ Tamam!” dedi. “Ben atıyorum ilk adımı o zaman.”
Üç nokta girdi araya. “O zaman ben de ilk olmak isterim.” dedi.
Virgül: “Gördün mü? Bak! Şimdi herkes sıraya girecek…” derken, soru işareti kesti sözünü.“Vallaha! Ben halimden memnunum. Başı çekmenin neresi güzel? Önemli olan son noktayı koymakta. Hele de yoruma açık, soru işaretleriyle biten bir sonsa!” Ünlem başladı söze. “Ben!” dedi. Vurgulanmak istenen kelimelerin, cümlelerin sonlarında duruyorum. Başta olursam ne anlama gelir ki? Amacımın dışına taşarım.” Sabırsızlıkla bekleyen nokta; “Yine de deneyimlemek isterim farklı mekanları, farklı zamanları.” dedi. “Farklı yerlerde, farklı anlamlarla var olmayı. Bir gün ünlem olsam, ünlem de ben. Virgülle üç nokta yer değiştirse. Mana’yı bozmadan onun vücudunda var olmaktan bahsediyorum.”

Kaos’u sonlandırmak isteyen yazar, sonunda geldi. Kalemi eline aldı ve yazdı. “Önemli olan kendi aranızda yer değiştirmekse çok kolay; dileyin yeter.” dedi. Nokta’ya bakarak konuşuyordu yazar. “Virgül olmayı, ünlem olmayı değil, kalem olmayı istersen bir gün, hatta benim yerime geçmeyi; işte o zaman sınırları aşmış olursun. Peki mümkün mü sence sınırları aşabilmek? Peki sence virgül, böyle bakınca duvarları yıkmak kolay mı?”

Nokta, ünlem, virgül, üç nokta sıraya dizilmiş yukarıdan onlara bakan yazarı izliyorlar, pürdikkat ne diyeceğini bekliyorlardı.

“Mümkün mü sence?” dedi virgül nokta’ya dönerek.
“ Biraz önce ahkâm kesiyordun, yine sen cevapla!” dedi nokta hafif bir tebessümle.

Yazar: “Mümkün!” dedi. “Hatta ilk adımı attık bile…”

Fatih Akuzun - 8 Ocak 2011

1 yorum:

  1. Nokta ile virgül arasında geçen enteresan bir hikaye olmuş :) Sonradan yazarın işin içine dahil olması da ayrı bir tat katmış olaya. Kaleminize sağlık...

    YanıtlaSil